برج سينا!

آدرس جدید

2011-06-07T22:56:00.005-07:00

این وبلاگ بدلیل فیلتر شدن به آدرس www.boorjsina.persianblog.ir منتقل شد

فراخوان داوطلبین جهت کاندیداتوری هیئت رییسه قلم جهت یک سال آینده ...

2011-06-07T12:18:00.000-07:00

بسمه تعالی

بدین وسیله به استحضار عموم دوستان کوه نویس می رساند در راستای رشد و تعالی حرکت خود جوش کوه نویسان سراسر ایران زمین و با تکیه به نظر سنجی اخیر در ثبت نام ششمین صعود قلم که بر پایه شمارش آرای آن تا این لحظه بیش از 95 درصد از دوستان کوه نویس با برگزاری انتخابات جهت انتخاب هیئت رییسه قلم برای یک سال آینده موافق بوده اند ، رای گیری برای انتخاب هیئت رییسه جدید در جریان ششمین صعود قلم برگزار خواهد شد . لذا خواهشمندیم دوستانی که تمایل به کاندیداتوری جهت انتخاب به عنوان عضو هییت رییسه قلم برای یک سال آینده را دارند به ترتیبی که خواهد آمد فرم مربوطه را پر کرده و به همراه یک قطعه عکس دلخواه به آدرس soudghalam6@yahoo.com ارسال نمایند .

1- نام و نام خانوادگی :

2- سن :

3- محل تولد :

4- نام وبلاگ :

5- آدرس وبلاگ :

6-آدرس ایمیل :

7- سابقه کوه نویسی :

8- سابقه کوهنوردی :

9 - رزومه ( به دلخواه تا 1000 کاراکتر ) :

10 - عکس ( حداکثر 150 کیلوبایت )

توضیحات :

1 - مهلت ارسال رزومه از 18 تا 27 خرداد ماه 1390 به مدت ده روز خواهد بود .

2- تمامی دوستان وبلاگ نویس ( در زمینه کوه و کوه نوردی ) مجاز به شرکت خواهند بود و به درخواست دوستان غیر کوهنویس ترتیب اثر داده نخواهد شد .

3 - پس از پایان تاریخ مورد نظر مشخصات تمامی کاندیداها جهت استحضار دوستان وبلاگ نویس در همین وبلاگ به نمایش عموم در خواهد آمد .

4 - رای گیری در ششمین همایش صعود قلم و به طور حضوری انجام خواهد شد .

5 - تعداد اعضا اصلی هییت رییسه منتخب 5 نفر به همراه دو عضو علی البدل خواهد بود .

همیشه بر فراز باشید ...

سال نو مبارک

2011-03-17T13:34:00.001-07:00

ای درغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

کتیبه ای در 89 سالگی درگذشت...

2011-02-16T22:56:00.000-08:00

مرد نکونام نمیرد هرگز...

یادش گرامی

گزارش حادثه ريزش بهمن در ارتفاعات پيرانشهر

2010-12-26T00:29:00.001-08:00

احسان بشیرگنجی :از طریق دوستی خبری کوتاه و نگران کننده بدستم می رسد. ریزش بهمن در ارتفاعات قندیل پیرانشهر و گرفتار شدن تعدادی از هموطنان میان برف و یخ! بلافاصله با دوست عزیزم علیرضا جعفری بارانی مدرس فدراسیون کوهنوردی و از مربیان تیم امداد و نجات کوهستان جمعیت هلال احمر استان آذربایجان غربی تماس می گیرم و جویای ماجرا می شوم. قرار است برای عملیات جستجو و نجات به همراه تیمی عازم منطقه شوند. در طول مدتی که تیم جستجو و نجات با همراهی مردمان بومی منطقه در ارتفاعات قندیل پیرانشهر به تلاش خود ادامه می دادند از طریق وی در روند عملیات جستجو قرار داشتم. پس از پایان عملیات جستجو جهت تنظیم گزارش تکمیلی و انتشار آندرخواست گفتگو کرده و او نیز چون همیشه با رویی باز می پذیرد. امکان این گفتگو در عصر روز پنجشنبه دوم دی ماه 89 و در منزل ایشان میسر شد. لازم می دانم قبل از هر چیز از دوستان عزیز و ارجمندم آقایان رضا زارعی ، مجید درودگر و نیز خانم ابریشمی بابت همراهی و نیز راهنمایی هایشان نهایت سپاس و قدردانی را داشته باشم.

(لازم به توضیح است این گزارش تا زمان انتشار گزارش تکمیلی ، تنها گزارش جامع از این حادثه است و گزارش تکمیلی پس از درج در سایت رسمی جمعیت هلال احمر آذربایجان غربی به اطلاع خواهد رسید)

آنچه در ادامه می خوانید گزارش و تصاویری است از علیرضا جعفری بارانی مربی تیم امداد و نجات کوهستان هلال احمر آذربایجان غربی از شرح عملیات جستجو.

حادثه ریزش بهمن روز دوشنبه مورخه 89/9/22 و در ساعت 14 رخ می دهد و در ساعت 24 همانشب اطلاع رسانی می شود. اهالی منطقه مهاباد مورخ 89/9/23 اولین اکیپی هستند که عازم منطقه می شوند اما بدون نتیجه بازمی گردند. پس از آن کوهنوردانی از شهرستانهای مهاباد و پیرانشهر با حمایت هلال احمر پیرانشهر به منطقه اعزام می شوند و تا روز جمعه مورخه 26/9/89 با وجود شرایط بد جوی به جستجو ادامه می دهند.

• یکشنبه – 89/9/28 :

پس از گذشت شش روز از حادثه بالاخره ؟!

تیم امداد و نجات کوهستان جمعیت هلال احمر شهرستان نقده با همراهی بومیان مهاباد پس از 10 ساعت کوهپیمایی سخت و دشوار و یک شب بیتوته در بین راه ، ساعت 10 صبح مورخه 89/9/29 به محل ریزش بهمن می رسند. جستجو از اینروز در محل ریزش بهمن آغاز و تا ساعت 17 ادامه میابد که علی رغم حفر کانالی به عمق 4 متر و گودالهایی در حدود 7 متر ( در عمیق ترین نقطه ) تنها پاره ای از وسایل و اشیاء حادثه دیدگان به همراه قاطرهای مدفون در برف پیدا می شود. عملیات جستجو در اینروز پایان می یابد و ادامه به روز بعد موکول می شود.

• دوشنبه – 89/9/29 :

با توجه به موقعیت دره و محل وقوع حادثه که در موقعیت شمالی واقع شده واز کمترین تابش نور خورشید بهره مند می شدیم و علی رغم این ، تلاشها جهت یافتن اجساد با شدت تمام ادامه داشت ولی بااین وجود هیج نتیجه ای در آن روز حاصل نشد. تیم امداد به همراه یکی از بومیان محلی بنام کاک سلیمان با برپایی چادر شب را در منطقه سپری می کند و دیگر بومیان محلی منطقه حادثه را به سمت روستای زیویان ( کوچکترین و نزدیکترین روستای منطقه به محل حادثه با 3 خانوار) ترک می کنند. (فاصله زیویان تا محل حادثه 5/6 ساعت )

• سه شنبه – 89/9/30 :

ساعت 8 صبح 10 نفرتازه نفس از اهالی مهاباد جهت پیوستن به تیم وکمک تحت سرپرستی تیم جستجوبه محل حادثه مراجعه می کنند تا مجددا محل ریزش بهمن را بررسی و جستجو نمایند. تا ساعت 10 تلاشها ادامه می یابد و در نهایت 20 متر بالاتر از محل حادثه بر اثر سونداژ یکی از بومی ها (کاک سلیمان) نخستین جسد (حسین قربانی)پیدا می شود. جستجو در همان حوالی ادامه می یابد و در نهایت با فاصله 2 متر پایین تر جسد دیگر فرد حادثه دیده (بایزید آرمند) نیز به بیرون از برف کشیده می شود.

در آوردن اجساد از درون برف و حمل آن تا محل قاطرها توسط تمام نفرات صورت پذیرفت و در نهایت پس از قرار دادن در کیسه مخصوص حمل جسد در محل چادرها اجساد به وسیله قاطرهای حاضر در محل به روستای زیویان و سپس به روستای تازه قلعه پیرانشهر انتقال داده شدند.

در پایان لازم می دانم از حمایت های بی دریغ مسئولین جمعیت هلال احمر استان آذربایجان غربی ، شهرستانهای نقده ، پیرانشهر ، مهاباد و نیز اهالی محلی خصوصا کاک سلیمان و تنی چند از اهالی روستای کوپر پیرانشهر و نیز کوهنوردانی که قبل از ما در منطقه حاضر شده و به جستجو پرداخته بودند نهایت سپاس و قدردانی خود را داشته باشم.

علیرضا جعفری بارانی

نفرات تیم جستجو: علیرضا جعفری بارانی–اسماعیل سپهری–رضا مسافر–هادی گرمی پور–منصور گلابی–احمد کرمی

* بهمن درمختصات تقریبی N: 36°-27' و E:45°-09' و در دره مشرف به ارتفاعات مرزی کوههای پر برف پیرانشهر در باریک ترین نقطه آن از جهت شمالی سرازیر و موجبات حادثه را فراهم آورده بود.

یک فتوبلاگ آشنا؛ یک انتخاب جهانی!

2010-12-19T05:49:00.000-08:00

به نقل از وبلاگ کوهنوشت :

یک فتوبلاگ آشنا؛ یک انتخاب جهانی!

فتوبلاگ «حنیف» با نام “Depth of field” (عمق میدان) در میان ۲۰ رقابت‌کننده‌ی‌ نهایی برای دریافت جایزه بهترین فتوبلاگ جهان در سال ۲۰۱۰ قرار دارد.

این جایزه که معتبرترین جایزه‌ی مربوط به برترین فتوبلاگ‌های سراسر دنیا است، هر سال توسط سایت Coolphotoblogs ارائه می‌شود و رسالت آن تشویق و معرفی بهترین و مطرح‌ترین فتوبلاگ‌های دنیاست. برنده‌ی این جایزه ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ و با آرای اعضا و هم‌چنین مخاطبین سایت Coolphotoblogs انتخاب می‌شود.

فتوبلاگ “عمق میدان” از ابتدای فروردین ۸۸ تا امروز هر روز با یک عکس روزانه آپدیت شده است و موضوع عکس‌های این فتوبلاگ اغلب پیرامون مناظر و جلوه‌های شهری - و البته گاه کوه نوردی و سنگ نوردی - است.

در میان ۲۰ فتوبلاگ برتر سال ۲۰۱۰ فتوبلاگ‌هایی از کشورهای ایالات متحده، اسپانیا، ایتالیا، آلمان، کانادا، استرالیا، ژاپن و ایرلند نیز حضور دارند.

برای رأی دادن به فتوبلاگ «حنیف شعاعی» می‌توانید به این صفحه مراجعه کنید. اگر عضو این سایت نیستید می‌توانید با وارد کردن مشخصات ایمیل خود از قسمت رای‌گیری مخصوص مخاطبین عادی استفاده کنید.

کاربرانی که در سایت Coolphotoblogs عضو نیستند باید از این گزینه برای رای دادن به فتوبلاگ موردنظرشان استفاده کنند.

با سپاس از «روشن نوروزی»مدیر عکس آنلاین

---------------------
پی نوشت:
مهلت این رأی گیری همان گونه که در متن خبر آورده شده تا ۳۱ دسامبر [ ۱۰ دی ماه جاری ] خواهد بود و فتوبلاگ «حنیف» در حال حاضر در صدر قرار دارد ... رأی دهندگانِ روزهای آینده، سرنوشت قطعی این انتخاب ارزشمند را معین خواهند کرد.

همایش روز جهانی کوهستان

2010-12-07T01:32:00.000-08:00

2010-12-06T00:17:00.000-08:00

تو مپندار كه خاموشي من هست برهان فراموشي من...

روز دانشجو مبارك

گردهمايي تخصصي تكنيكهاي امداد انفرادي در غار-مشهد آذرماه 1389

2010-11-23T07:06:00.000-08:00

به نقل از وبلاگ سارا عدالتيان

خودت را چه آرام قاب كردي در چشمان خاطره ...

2010-11-16T00:14:00.000-08:00

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق...*

2010-11-07T23:02:00.000-08:00

* مولانا

تالار گفتگوي طبيعت گرد پارسي راه اندازي شد

2010-10-31T04:03:00.000-07:00

تالار گفتگوي طبيعت گرد پارسي با اهداف زير راه اندازي شد:

استفاده از پتانسيل هاي حاصله از مجموع علاقمندان به طبيعت و طبيعت گردي،
آموزش مناسب فرهنگ آشتي با طبيعت،
بسترسازي بازار اشتغال راهنمايان طبيعت گردي،
ايجاد ارتباط و تعامل بين دوستداران محيط زيست و طبيعت گردان
هدايت جريان هاي فعال طبيعت گردي
ايجاد پل ارتباطي بين طبيعت گردان، نهادها و تشكل ها
و ...
طبيعت گرد پارسي، وابسته به هيچ گروه، حزب يا نهاد دولتي نيست و به صورت خصوصي و مستقل اداره مي شود.
طبيعت گرد پارسي، مي كوشد جايگاه اين صنعت را در كشور نمايان سازد.
طبيعت گرد پارسي، كانال تبادل اطلاعات طبيعت گردان است.
طبيعت گرد پارسي، متعلق به همه طبعيت گردان و طبيعت دوستان است.
طبيعت گرد پارسي را طبيعت گردان در قالب مديران تالار اداره خواهند كرد كه هر يك در حوزه هاي مختلف داراي
تجارب ارزنده اي مي ا بشند.
طبيعت گرد پارسي، در آينده اي نزديك اسايتد به نام كشور در اين زمينه را به عنوان مشاور در كنار خود دارد.
حضور سبزتان را مغتنم مي شماريم و چشم به راه نظرتان ارزنده تان هستيم.

http://www.persianecotourist.com

...

2010-10-17T01:34:00.000-07:00

از بــاغ می ‌برنــــد چـراغانی ‌ات كننــــد
تا كـاج جشــن های زمستانی ‌ات كننــد

پوشانده‌اند «صبح» تو را «ابرهای تار»
تنهــا به این بهانـــه كه بارانی ‌ات كنند
...
یوسف! به این رهـا شدن از چاه دل مبند
این بار می ‌برند كه زنــــدانی‌ ات كنند

ای گل گمان مكن به شب جشن می ‌روی
شاید به خاك مـرده‌ای ارزانی ‌ات كنند

یك نقطـه بیش فرق رحـیم و رجـیم نیست
از نقطه‌ ای بترس كه شیطانی ات كنند

آب طلب نكــــرده همیشــه مـــــراد نیست
گاهی بهانه‌ای است كه قربانی ‌ات كنند

فاضل نظری

از اعترافات برج سینا

2010-10-03T03:57:00.000-07:00

سلام.
یک توضیح کوتاه و ضروری

دیروز بعد از انتشار مطلب اعترافات برج سینا ! در وبلاگهای صعود قلم و نیز برج سینا ! عرفان فکری تماسی با اینجانب احسان بشیرگنجی گرفت و مطلب منتشر شده را منطقی و محترمانه یاد کرد و از بسیار چیزها سخن گفت. اما امروز که به وبلاگ صعود قلم سر زدم درکمال تعجب دیدم که مطلب مورد نظر و باقی مطالب به همراه نام نویسندگان آن به کلی حذف شده است. باعرفان فکری تماس گرفته و علت اینکار را جویاشدم. علت را چنین عنوان نمود که شما به نویسندگان توهین کرده اید و نیز بدون هماهنگی با سایرین اقدام به انتشار پست نموده اید!! و من با مشورت و صحبتی که با خانم فراهانی نموده ام تصمیم به این کارگرفته ایم!!
جالب است تناقض این فرد. ابتدا مطلبرا تایید میکند و ساعاتی بعد با مشورت خانم فراهانی اقدام به حذف آن. باعث تاسف است چنین کسانی که شهامت شنیدن نقد را ندارند خود را تصمیم گیرنده جامعه وبلاگ نویسان می دانند و متولی صعودهای قلم!!

این مطلب در وبلاگهای برج سینا به آدرس های زیر در دسترس است.
http://boorjsina.wordpress.com/

http://www.boorjsina.blogspot.com/

عادت به نوشتن مقدمه برای آنچه که از ذهنم می گذرد و بر سپیدی خاموش کاغذهایم نقش می بندد ندارم،همیشه بی مقدمه شروع کرده ام به انتشار دغدغه هایم و آنها را با دیگران چه در دنیای حقیقی و چه دردنیای مجازی به اشتراک گذاشته ام،اما اینبار نیاز به نوشتن مقدمه برای این مقال دارم!

در طول سالياني که از نوشتنم دردنیای مجازی می گذرد با دوستان بسیاری آشنا شده ام ، ازتجربیات و راهنمایی هایشان بهره مند گشته و به آن حد از خودباوری رسیده ام که بتوانم ایده ها و نظرات و نقدهایم را منتشر کنم. برج سینا ! حاصل همین خودباوری بود. برج سینایی که شد سرزمین یادها و خاطره هایم. درطول تمام این سالها برج سینا ! قدم در راههاي بسياري گذارد. راههایی که گاه به بیراهه ختم می شد و گاه به روشنی و امید...

این اواخر برج سینا ! سردرگم بود، بسیار راهها را بیراهه رفت شايد، بخصوص این راه آخر که بسیاری از دوستانم را متعجب ساخت، پس لازم دیدم بپاس حرمت این دوستی ها و به حق داشتن شهامت در كلام توضیحی کوتاه دهم و راه را از چاه براي خويش باز شناسم، به این امید که این کوتاهی را بر من و برج سینایم ببخشند...

ماجرا از آنجا شروع شد که نامم را در لیست نویسندگان صعود قلم ديديد و چند پستی نیز در این وبلاگ که بعدها از سوی دوستی وبلاگ "رسمی" این صعود نام گرفت به قلم من منتشر شد و این بسیاری را شگفت زده کرد، چرا که من از بدو این صعودها یکی از منتقدان برگزاری آن و يا لااقل " نحوه نگرش" به برگزاري آن بودم و اکنون نامم در این لیست به معنای نفی نقدهایم و تایید این حرکت بود. واين حس را به خوانندگان مي داد كه برداشتي متفاوت از آنچه در درونم مي گذشت داشته باشند! اما قصد و هدف من از همراهی این جمع ، چنین که برخی از عزیزان می پندارند نبود و نیست.

من هرگز شرافت قلمم و آنچه که بدان باور دارم را به این راحتی از دست نمی دهم. هدفم ازاین همراهی این بود که بتوانم دراین جمع نظراتم و آنچه که از ابتدا تا کنون بر آن پافشاری نمودم به گونه اي جديد بیان کنم و بتوانم از حقی که در تصمیم گیری دارم استفاده کنم و در حد توان آن رادرمسیری که معتقدم درست است البته با نظر سنجی و مشورت دیگری قرار دهم.

تا شايد حالا كه از مقابل قرار گرفتن و گفتن نتيجه اي نديده ام ،در جوارشان بوده و بگويم بدين اميد كه گوشي بيابم شنوا.

شايد كه اگر قرار است عده اي به زعم خويش قلمشان را بدون در نظر گرفتن عقيده ديگران رسمي ببينند و با اينكار خويش مسير اين سلسله صعود ها را رقم زنند: دستي باشم ياري دهنده!نه در مسيرشان:بلكه در كنارشان اما در راهي دگر...

هدفم فقط و فقط همین بود و بس. غافل ازينكه هدف وسيله را توجيه نخواهد كرد.هدفم نه به منزله تایید تمام این صعود ها و حرکتها بود و نه چیز دیگر.غافل ازينكه بودن من در چنين فضايي آنقدر ذهن خوانندگانم را پر خواهد كرد كه دسترسي به لايه هاي زيرين انديشه ام را برايشان سخت خواهد نمود.

از همان ابتدا به خانم فراهانی یادآور شدم که با گزینش کردن نویسندگان و نیز انحصاری کردن نام وبلاگ به صعود قلم! مخالفم و پیشنهاداتی برای ایشان که این وبلاگ را راه اندازی کرده بودند ارائه کردم،گفتم كه معيار براي انتخاب شخصي در جايگاهي رسمي براي نويسندگي صعود قلم فقط و فقط نظر سنجي باقي نويسندگان و مخاطبان وكوهنوردان هستند. گفتم كه اگر قرار است صعود قلم وبلاگي رسمي داشته باشد بايد همگان در اين ايده دخيل باشند و نیز مخالفتم با رمز نگاری نوشته ها و انتشارنظرات بعد از تایید آنها!! چرا که همواره بر اصل آزادی بیان تاکید داشته و دارم.

به این دلیل منتقد و مخالف صعود قلم بوده و هستم چون همواره تنها بهانه اش دیدار و آشنایی عنوان شده است. دیدار و آشنایی ، نه که بد باشد اما برایم بسی جای سوال است که چرااین صعودها هدفی جز دیدار و آشنایی ندارند؟ و از سویی این صعود و این همه هزینه نشانگر چه چیزی است؟ تظاهر به همدلی و یکرنگی؟ یا چه؟ از بازخوردها و رفتارها به خوبی می توان دید که تظاهر دراین جامعه موج می زند. کافی است فقط کمی با خودمان رو راست باشیم و این اصلا کار سختی نخواهد بود. بحث همیشه بر سر این بوده که چرا بجای صعود نشست برگزار نشود؟ نشستی که در آن می توان ساعتها دوستانه به گفتگو نشست. به نتیجه رسید و دستور کاری برایش نوشت!!

ازتمام اینها اگر بتوان گذشت از موضوع رمزنگاری کردن نوشته و نیز انتشارنظرات پس از تایید به هیچ وجه نمی شود چشم بسته گذرکرد. کسی در این میان تافته جدا بافته نیست که مطلبش را رمزگذاری کند تا فقط عده ای خاص آنرا بخوانند و اگر خوششان آمد و صلاح دانستند منتشر شود! اگر براین اصل معتقد بودیم که نویسنده مسئول است در قبال مخاطبش ، مطلبش و تمام بازتاب و تاثیری که آن بر جامعه خواهد گذاشت کار هیچوقت بدین جا که هستیم نمی رسید. اگر نویسنده به خود و قلمش ایمان داشت و معتقد بود که حرفش حرف حق است هیچگاه اصل آزادی بیان را زیر پا له نمی کرد و این حق را از مخاطبش نمی ستاند!! هیچوقت هراسی از انتشار دیدگاهها و نقدهای خوانندگان مطلبش نداشت!

من براي تمامي نويسندگان اين وبلاگ احترام زيادي قائلم و آنان را از دوستان خوبم مي دانم،و فقط به دليل اينكه روحيه انتقاد پذيريشان را مي ستايم به خويش اجازه دادم تا در همين فضا اعتراف كنم،كه ما حق نداريم حقي كه بر ديگر دوستانمان است ضايع كنيم . ما حق نداريم خود را مالك رسمي صعود قلم بناميم در حالي كه فقط خويش صلاحيت خويش را تاييد مي كنيم،ما حق نداريم تا بدين اندازه به شعور مخاطبمان توهين كنيم.

حتي اگر فرض بگيريم تمامي وبلاگ نويسان و كامنت گذاران و كوهنورداني كه در دنياي مجازي با آنان در ارتباطيم ما چند نويسنده و اين وبلاگ را تاييد كنند باز هم سوالي پيش مي آيد:

آيا جاي نتايج اين تاييد در اين وبلاگ خالي نيست؟آيا اگر يك كوهنورد خارج از جمع ما بدين سراي سر زند اين وبلاگ را فضايي خودخواهانه نمي يابد؟آيا اين حق او و امثالش نيست كه ببينند چرا چند نفر به خويش اجازه داده اند خود را رسمي بنامند؟اينها ضعف هايي بود كه من متذكر شدم،اما جوابي نيافتم

فكر كردم اگر كسي مخالفت نمي كند لابد نهايت خواسته ي همه از صعود قلم همين است و بس

يا نهايت تعريف ما از وبلاگ رسمي قلم همين مي تواند باشد

اما مشاهده برخي واكنش ها نشان داد كه هنوز هم سطح توقع ما مي تواند فراتر ازين باشد،و من حاضر نيستم در اين مسير هم قدم شوم.

اگر مطلبی در این وبلاگ منتشر کردم و بودن نامم دراین لیست نويسندگان باعث بوجود آمدن برخی شبهه ها ميان مخاطبان شد:اما با وجود تمام اینها توان این را دارم که اگر راهی به اشتباه پیموده ام و دوستانی را آزرده ام در حضور تمام آدمهایی که برای تک تکشان ارزش و احترام قائلم عذرخواهی کنم و امید این راداشته باشم که کوتاهی را بر من ببخشند! چرا که بر این باورم که سرمایه هر نویسنده و هر وبلاگ مخاطب های آن هستند و بدون داشتن این سرمایه ها زندگی به هیچ نمی ارزد. و من برای آشتی دیگرباره با همین سرمایه ها و اصلاح مسيري كه به اشتباه پيموده ام ازجمع نویسندگان " وبلاگ رسمي" صعود قلم کنار میروم و نیز از تک تک دوستانم عذرخواهی می کنم و از تمام کسانی که راهنمایی ام کردند صمیمانه و صادقانه سپاسگذارم.

باقی بقایتان

احسان بشیرگنجی / مهرماه 89

پ.ن : دیدگاه خانم رهنما در خصوص تاریخچه و نیز وبلاگ رسمي صعود قلم در جای خود ارزشمند است. قسمتهایی از آنرا باهم مرور کنیم :

تاريخچه صعود قلم در طول تاريخ كوهنوردي ايران! نگاشته ميشود، نه با اولين تاريخچه اين وبلاگ ! بلكه با قلم" گذر زمان" و با شروعي از گردهمايي اولين تفكر چند كوهنورد در باب صعود قلم و اهدافشان.

باور كنيم كه مهم نيست در اين بازه زماني كوتاه "به شخصه" چه فكري مي كنيم ،اما مهم است كه در مقابل مفهوم"صعود قلم" چگونه رفتار مي كنيم ،چه بخواهيم و چه نخواهيم " همه ما" چه وبلاگ نويسان كوهنورد،چه كامنت گذاران و چه خوانندگان كوهنوردي كه خاموش مي آيند و بر ما مي نگرند بخشي از اين تاريخچه ايم كه بعد ها به نگاه آيندگانمان نگاشته خواهد شد، در دوراني كه كوهنوردان و بلاگ نويساني كه وارث ايده هاي حالاي ما خواهند بود و درباره تاريخچه اش مي نويسند، در قسمتي از اين تاريخچه مي نگارند:

... و در اين ميان چندين كوهنورد وبلاگ نويس كه همواره ديگر وبلاگ نويسان را براي اين صعود همراه مي كردند و در بر پايي اين صعود ها زحمات فراواني كشيده نقش به سزايي داشته اند، بدون مشورت و نظر سنجي با تمامي وبلاگ نويسان كوه و بدون انتشار نتايج رفراندوم عمومي و بدون تعريف مشخصي از "رسميت" در اين باب كه به تعريف عموم رسيده باشد، اقدام به" رسمي " كردن وبلاگي براي صعود قلم كردند و...و اينگونه بود كه وبلاگ قلم رسمي شد...

و ممكن است در آن روز آيندگانمان بيش ازاين" سكوت" ما بر مفهوم "چگونگي" اين رسميت و اثراتش بر ادامه ي مسير صعود قلم سخن رانند! زماني كه ما شايد نباشيم...اما عملكردمان برايشان يقيناً سندي است غير قابل انكار !

و به اعتقاد من ادامه ي اين سه نقطه... رسالتي است كه بر دوش همه ي ماست ، بدين دليل است كه برماست، قبل از انجام هر عملي در اين باب و هر ايده اي كه مطمئناً به قصد ارتقاء نگرش به صعود قلم داريم: اندكي بر نحوه ي اجراي ايده هامان و نتايجي كه قطعاً در آينده زاييده تفكر ما خواهند بود مكث! كنيم و يادمان نرود: دوستي هاي ما هيچگاه نبايد حجابي باشند بر نديدن كژي ها و كاستي ها تا همه با هم بسازيم آنچه را كه شايسته است از"صعود قلم! "

به ياد سفر بي پايان عباس جعفري

2010-09-13T06:51:00.000-07:00

صعود آزادکوه با خاطر آزادکوه
ایرن- رامین نوری: بازگشته ام از بلندی ها، از تماشای کوه های یخ زده ای که تن شان را در تیغ طلایی آفتاب صبح، یله می کردند تا گرم شود. شکوهناکی لحظه های نفس گیر عکاسی از چشم اندازهایی اینچنین، به راحتی ذهن را از نفس می اندازد، پس احساس می کنی که جای و گنجایش چنین شکوهی را نداری. عظمت این چشم اندازها کجا و کوچکی ذهن تو کجا؟! پناه می برم به گوشه ای به بهانه نوشیدن جرعه ای شیر و چای، تا در نبود آن چشم اندازپر شکوه، در فضای کوچک و گرم سالن صبحانه، بتوانم آرام آرام آن تصاویر را در ذهن و ضمیرم بایگانی کنم. شیرینی چنین لحظه هایی، هزار بار از گرمای شیر و چای دلچسب تر است، و سفر یعنی همین! مزمزه لحظه های باشکوه بودن و دیدن

به مناسبت اولین سال سفر عباس جعفری، دوستان و همنوردانش به قله 4383 متری ازاد کوه صعود خواهند کرد و مسیر صعود را پاکسازی می کنند.

تاریخ: 25 و 26 شهریور 1389
مبادی حرکت وسیله نقلیه عمومی:
مسیر 1: خیابان انقلاب، تقاطع لاله زار نو، ساعت 13 روز 5 شنبه 25 شهریور
مسیر 2: ابتدای اتوبان کرج، جنب خروجی متروی صادقیه، ساعت 14 روز 5 شنبه 25 شهریور
مسیر حرکت جهت وسایل نقلیه شخصی: تهران-جاده چالوس-بعد از تونل کندوان-پل زنگوله-راه آسفالته شهرستان بلده-بعد از گردنه لابشم-روستای کلاک
برنامه صعود:
روز جمعه ساعت 5 صبح با 7 ساعت راه پیمایی با کوله سبک صعود به صورت داوطلبانه انجام خواهد شد.
قله ارتفاع 4383 متر طول جغرافیایی 4/09 10 36 N عرض جغرافیایی 0/11 30 051 E
وسایل مورد نیاز:
پوشاک و کفش مناسب فصل/ همراه داشتن 3 وعده غذایی شام، صبحانه، نهار/ کیسه خواب/ چادر/ وسایل شخصی

جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:
سرپرست برنامه: وحید بهرامی: 09123334045
روابط عمومی: رامین نوری 09122026347
ثبت نام و تدارکات: جواد نظام دوست 09151152549

هفت سال گذشت محمد...

2010-09-12T07:00:00.000-07:00

می شود به تنهایی در غم قهرمان گریست بی آنکه به فرصت طلبی محکوم شد...

آزاد کوه

2010-09-09T08:26:00.000-07:00

آزاد کوه - شهریور 89

بر فراز قله - به یاد آزاد مرد آزاد کوه ، عباس جعفری

...

2010-07-18T08:56:00.000-07:00

" ادبیات کم‌کم دارد به حاشیه‌ی زندگی‌ام رانده می‌شود. بی‌آنکه خودم خواسته باشم یا تعمدی در کار باشد. دو سوم از روز، زندگی‌ام همراه با درگیریهای کاری می‌گذرد. ساعت‌های باقیمانده، جنازه‌ام بین رفت و آمد و خواب و احتمالن غذا خوردن و دوش گرفتن و کارهای از این قبیل قسمت می‌شود. ادبیات می‌ماند برای آن لحظه‌های فراغت قبل از خواب، وقتی که با موهای خیس سرم را روی بالش می‌گذارم و توی تاریکی اتاق چشم‌هایم را می‌بندم و می‌گذارم خستگی یک روز شلوغ لابلای کرشمه‌ی نت‌های علیزاده از جان‌ام بدر شود. کم‌کم دارم به‌این زندگی عادت‌ می‌کنم. هرچند کودک درون‌ام هنوز بی‌قرار خودش را به در و دیوار روح‌ام می‌کوبد و با لجاجت همه‌ی وجودم را می‌خراشد. فرسایش جسم جایی برای عشق و دلتنگی نمی‌گذارد. گاهی می‌نویسم تا یادم نرود روزی دلم می‌خواست با انگشتانم سقف کوتاه زندگی را بشکافم.

رویاهایم را فرموش نکرده‌ام. شاید گذاشته‌ام برای وقتی دیگر. جسارت‌ام را، گستاخی‌ام، ناهنجاری‌هایم، بی‌قاعدگی‌هایم را، همه را گذاشته‌ام برای روز مبادا. سال‌های سختی را گذرانده‌ام. گذراندن که نه، درهم شکسته‌ام. همه را خرد کردم، جویدم، هضم کردم و پشت سر گذاشتم. برای من عبور از کنار سال‌های پرفراز و نشیب زندگی نبود. من خواستم از عمیق‌ترین قسمت زندگی‌ام بگذرم و گذشتم. درست یا غلط، هرگز دل‌ام نخواسته مثل فوج آدم‌های تولید انبوه اطراف‌ام زندگی کنم. گاهی نفس‌ام گرفت. گاهی خیال کردم غرق شده‌ام. هرچه بود به سادگی نگذشت. این سوی زندگی که حالا ایستاده‌ام، وقتی زخم‌های روی تن‌ام که جای خیلی‌هایشان هنوز ملتهب است را نگاه می‌کنم از جان سختی‌ام احساس غرور می‌کنم. به خودم و ظرفیت‌ کم‌نظیرم ایمان دارم و حس می‌کنم با سال‌هایی که پشت‌سر گذاشته‌ام دیگر کمتر چیزی می‌تواند پشت‌ام را خم کند. این آرامش -حتا اگر آرامش قبل از طوفان باشد- را به‌راحتی بدست نیاورده‌ام و به راحتی از دست نخواهم داد. آن را به قیمت گزافی خریده‌ام و به هیچ‌کس و هیچ‌چیز مطلقن اجازه نمی‌دهم که آن را بیاشوبد.

پرنده‌ی زخمی حتی با بال‌های شکسته، رویای پرواز را فراموش نخواهد کرد. پرنده می‌داند قاعده‌ی زندگی این است که هرچه اوج بگیری زمینی‌ها ریزترت می‌بینند. با این‌همه یک‌روز که خیلی دور نیست، دوباره اوج می‌گیرد...
دوباره اوج می گیرم... "